[SF] "หิว" [CHANGMINxYUCHUN]
posted on 09 Jun 2011 21:46 by gauzyTitle: หิว
Author: hara soma~i
Pairing: CHANGMINxYUCHUN
Rating: PG
ชางมินเป็นคนกินเก่งมาก กินได้ทุกเวลา สถิติที่บันทึกไว้ได้คือ 8 มื้อต่อวัน ยังไม่นับขนมทั้งหลายแหล่ที่ยัดลงไป
และกินได้ทุกอารมณ์ ไม่ว่าจะยามเหงา ยามเศร้า หรือมีความสุขก็ตาม
แถมเป็นที่อิจฉา เพราะกินเท่าไหรก็ไม่อ้วน เพราะเป็นคนตัวใหญ่ เวลากินเข้าไปเยอะๆแล้วก็ไม่ถึงกับว่าอ้วน แค่ดูตันขึ้นเล็กน้อย ชางมินที่มีแก้ม ก็ดูน่ารักไปอีกแบบนะ
“หิวโว้ยยยย~~!! หาอะไรมากระแทกปากหน่อยดิ๊” หลังจากลืมตาตื่นขึ้นจากการนอนหลับยามเย็นยันมืด ชางมินก็ตะโกนแหกปากเรียกร้องหาอาหารทันที ตามนิสัยประจำ
“อา..นี่เลยชางมิน ตีน” ยูชอนรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยและเป็นรูมเมทของชางมิน แถมพ่วงตำแหน่งแฟน หยิบยื่นให้ด้วยความหวังดี
“ไม่ต้องเลย อ่านหนังสือไปเหอะ!” ชางมินอารมณ์เสียเพราะตื่นมาก็โดนคนน่ารักกวนกันเลย
“นายนี่น้า~ ยังคงคอนเซปต์นิ่งเป็นหลับขยับเป็นแดกได้เสมอคงเส้นคงวาเลยนะ รู้มั้ยว่าตั้งแต่ฉันอยู่ห้องเดียวกับนาย น้ำหนักฉันขึ้นตั้ง 5 โล!!”
ชางมินมองยูชอนที่นั่งหัวยุ่งอยู่บนเตียง อ่าใช่..แก้มกลมขึ้นจริงๆด้วย จะว่าไปช่วงนี้เนื้อตัวก็นุ่มนิ่มขึ้น
“แบบนี้ก็..น่ารักดีออกนี่นา” ชางมินพูดออกไปตามความคิด
“อะ..ไอ้บ้า!! ฉันเป็นผู้ชายนะเว้ย!! แถมยังเป็นรุ่นพี่นายอีก!!” ยูชอนเขินหน้าแดง ยกหมอนขึ้นฟาดหน้าชางมินไปทีนึงแก้เขิน ยังไงก็ไม่ชินซักทีกับการที่โดนชางมินชมว่าน่ารัก
ชางมินเลยจับยูชอนกดลงกับเตียง “ผมจะชิมยูชอนทั้งตัวเลยละ เพราะตอนนี้ผมหิว” แล้วก็ซุกหน้าลงกับคอของยูชอนเป็นอันดับแรก
“เห้ย! ไอ้บ้า!! หิวอะไรขนาดนั้นห๊ะ!!!” แล้วก็ทุบหัวเข้าให้
“โอ๊ย!! ก็ผมหิวจริงๆนี่นา~” ชางมินกุมหัวป้อยๆ ถึงยูชอนจะตัวเล็กกว่า แต่แรงที่ทุบลงไปก็แรงผู้ชาย ชางมินก็เลยเจ็บไม่น้อย แต่ก็ยังไม่วายส่งสายตาอ้อนๆเหมือนลูกหมาไปให้ยูชอน
“ไปเลยสะดวกซื้อ เซเว่นหน้าถนนโน่นเลย!” แล้วก็ล้มตัวลงนอน
สรุปคืนนั้นชางมินซัดรามยอนไป 3 ซองถ้วน.....
...................................................................................................................................................................................
ตอนนี้เวลา 4 โมงเย็นโดยประมาณ และเพราะว่าวันนี้ยูชอนมีเรียนคนเดียว ชางมินเลยไม่ได้ไปด้วย
และตอนนี้ยูชอนกำลังอารมณ์ดีมาก เพราะการ์ตูนที่รออ่านต่อมานาน ออกวันนี้
จะรีบกลับไปนอนอ่านให้หนำใจเล้ยยยยยย
*เสียงโทรศัทพ์*
“ว่าไงชางมิน??” ถามคนปลายสายเสียงใส ยิ้มๆ คิดว่าถ้าชางมินมาเห็นตอนนี้ได้จับฟัดแน่ๆ
“ยูชอนน~~ ผมหิววว~~~”
“แล้วมาบอกฉันทำไมละ??” สาบานว่าไม่ได้ตั้งใจกวนนะ
“ซื้ออะไรให้ผมกินหน่อยยยยย”
“ฉันอยู่หน้ามอพอดี จะเอาอะไรมั้ย??”
“ผมอยากกินจาจังมยอนร้านxxx ที่เราเคยไปกินกันอะ”
“ไกลไปมั้ย? โทรสั่งเอาสิ”
“เอ่อ...ร้านนั้น ไม่มีบริการส่งน่ะ
“หมายความว่า ฉันต้องไปงั้นสิ”
“ก็รู้นี่นา”
ไอ้บ้า!!!
อยากกินทำไมไม่ไปเองฟร่ะ!!!
“แล้วทำไมไม่ไปเอง??”
“ก็ผมเพิ่งตื่น แล้วก็หิวมากด้วย ไม่มีแรงจะไปไหนแล้วอ๊ะ~”
ยูชอนนึกหน้าเวลาชางมินพูดได้ดี หน้าแบบลูกหมานั่นแหละ
“น๊า~ ยูชอนนะ ผมหิวมากๆเลย อยากกินจาจังมยอนร้านนั้นมากๆเลยน้า~”
แล้วยูชอนก็แพ้ลูกอ้อนแบบนี้ของชางมินอีกแล้ว
สรุปเย็นนั้นชางมินกับยูชอนซัดจาจังมยอนไป 2 ห่อรวด แต่ของชางมินน่ะ 3 นะจ๊ะ
...................................................................................................................................................................................
“ตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะลดน้ำหนัก!!!”
“ลดทำไมอะ? ผมว่าแบบนี้ก็น่ารักอยู่แล้วนะ ผมชอบ โมจิโกะของผมน่ารักที่สุด”
“มีนายคนเดียวน่ะสิ ที่ว่าฉันน่ารัก”
ยูชอนหารู้ไม่ว่าตัวเองน่ะ มีคนแอบปลื้มหลายคนอยู่เหมือนกัน แต่ก็เพราะมีไม้กันหมาอย่างมาเฟียชางมินนี่แหละ เลยไม่มีชายอื่นเข้ามาแจกขนมจีบ
“ตามใจ เดี๋ยวผมมานะ” ชางมินคว้าเสื้อคลุมขึ้นมาใส่ พร้อมกับคว้ากุญแจรถขึ้นมา
“ไปไหนอะ??” คนน่ารักเอียงคอถาม
ฮึ่ยยยยยย!!!!
อยากจะจับปล้ำมันซะตอนนี้!!!!
“ไปแมคน่ะ กินอะไรมั้ย??”
“ก็บอกแล้วไงว่าจะลดน้ำหนัก!”
“อ่า...จ้า”
.
.
.
.
.
“มาแล้วคร้าบ” ชางมินกลับเข้ามาพร้อมกับสินค้าจากแมคโดนัลเพียบ
“ซื้อมาทำไมเยอะแยะ??”
“ก็กินน่ะสิคร้าบ~”
“เบื่อจริงๆพวกกินแล้วไม่อ้วนเนี่ย!!”
รมณ์เสีย!!
อยากกินเหมือนกันนะ รู้นะว่านายซื้อมายั่วแน่ๆ ฮึ่ย!!!
รุ่นพี่ตัวเล็กหันไปทำงานที่คอมต่ออย่างเสียอารมณ์
“ยูชอน อะ” ชางมินจ่อเบอเกอร์อันโปรดที่ปากยูชอน
“กินสิ อ้าม~”
ยูชอนส่งสายตาไม่พอใจชางมินเล็กน้อย อยู่ไกลๆมันก็ไม่เท่าไหรอะนะ
แต่อยู่ใกล้ขนาดนี้!! ใครมันจะทนไหว!!
แล้วก็ทนความอยากของตัวเองไม่ไหว จัดการซะเรียบ
แถมต่อด้วยเฟรนช์ฟราย และเป๊ปซี่แก้วโต อิ่ม!!!
เง้ออออออออ~~~~
.
.
.
.
.
หลังจากอาบน้ำด้วยกัน ยูชอนเดินไปทีตาชั่งทันที
ฮืออออออออออ แม่จ๋า
ไม่ลดไม่ว่านะ ดันเพิ่มมาครึ่งโล โอ๊กกกกกก!!
“นี่ยูชอน ผมบอกวิธีลดน้ำหนักอย่างง่ายๆให้เอาปะ?”
“จริงอะ??”
“อื้อ ตามผมมาสิ”
ยูชอนเดินตามชางมินออกจากห้องน้ำอย่างว่าง่าย
“นั่งลงที่เตียงสิ”
“ไมอะ??” ถามไปงั้นแหละ แต่ก็นั่งตาม
“เขาว่ากันว่าการมีเซ็กส์น่ะ จะช่วยลดน้ำหนักได้แหละ”
“ห๊ะ!!”
“เพราะงั้นก็...” ชางมินถอดเสื้อคลุมอาบน้ำออก
“อ๊าก ไอ้บ้าชางมิน!! หลอกฉันอีกแล้ว!!”
แน่นอนว่า ถ้าเทียบกันจริงๆแล้ว ยูชอนก็สู้แรงชางมินไม่ได้หรอก
สรุปแล้วคืนนั้นยูชอนได้เข้าโปรแกรมลดน้ำหนักกับชางมินไป.....รอบ(กี่ครั้งก็คิดเอาเอง)
*จบ
และกินได้ทุกอารมณ์ ไม่ว่าจะยามเหงา ยามเศร้า หรือมีความสุขก็ตาม
แถมเป็นที่อิจฉา เพราะกินเท่าไหรก็ไม่อ้วน เพราะเป็นคนตัวใหญ่ เวลากินเข้าไปเยอะๆแล้วก็ไม่ถึงกับว่าอ้วน แค่ดูตันขึ้นเล็กน้อย ชางมินที่มีแก้ม ก็ดูน่ารักไปอีกแบบนะ
“หิวโว้ยยยย~~!! หาอะไรมากระแทกปากหน่อยดิ๊” หลังจากลืมตาตื่นขึ้นจากการนอนหลับยามเย็นยันมืด ชางมินก็ตะโกนแหกปากเรียกร้องหาอาหารทันที ตามนิสัยประจำ
“อา..นี่เลยชางมิน ตีน” ยูชอนรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยและเป็นรูมเมทของชางมิน แถมพ่วงตำแหน่งแฟน หยิบยื่นให้ด้วยความหวังดี
“ไม่ต้องเลย อ่านหนังสือไปเหอะ!” ชางมินอารมณ์เสียเพราะตื่นมาก็โดนคนน่ารักกวนกันเลย
“นายนี่น้า~ ยังคงคอนเซปต์นิ่งเป็นหลับขยับเป็นแดกได้เสมอคงเส้นคงวาเลยนะ รู้มั้ยว่าตั้งแต่ฉันอยู่ห้องเดียวกับนาย น้ำหนักฉันขึ้นตั้ง 5 โล!!”
ชางมินมองยูชอนที่นั่งหัวยุ่งอยู่บนเตียง อ่าใช่..แก้มกลมขึ้นจริงๆด้วย จะว่าไปช่วงนี้เนื้อตัวก็นุ่มนิ่มขึ้น
“แบบนี้ก็..น่ารักดีออกนี่นา” ชางมินพูดออกไปตามความคิด
“อะ..ไอ้บ้า!! ฉันเป็นผู้ชายนะเว้ย!! แถมยังเป็นรุ่นพี่นายอีก!!” ยูชอนเขินหน้าแดง ยกหมอนขึ้นฟาดหน้าชางมินไปทีนึงแก้เขิน ยังไงก็ไม่ชินซักทีกับการที่โดนชางมินชมว่าน่ารัก
ชางมินเลยจับยูชอนกดลงกับเตียง “ผมจะชิมยูชอนทั้งตัวเลยละ เพราะตอนนี้ผมหิว” แล้วก็ซุกหน้าลงกับคอของยูชอนเป็นอันดับแรก
“เห้ย! ไอ้บ้า!! หิวอะไรขนาดนั้นห๊ะ!!!” แล้วก็ทุบหัวเข้าให้
“โอ๊ย!! ก็ผมหิวจริงๆนี่นา~” ชางมินกุมหัวป้อยๆ ถึงยูชอนจะตัวเล็กกว่า แต่แรงที่ทุบลงไปก็แรงผู้ชาย ชางมินก็เลยเจ็บไม่น้อย แต่ก็ยังไม่วายส่งสายตาอ้อนๆเหมือนลูกหมาไปให้ยูชอน
“ไปเลยสะดวกซื้อ เซเว่นหน้าถนนโน่นเลย!” แล้วก็ล้มตัวลงนอน
สรุปคืนนั้นชางมินซัดรามยอนไป 3 ซองถ้วน.....
...................................................................................................................................................................................
ตอนนี้เวลา 4 โมงเย็นโดยประมาณ และเพราะว่าวันนี้ยูชอนมีเรียนคนเดียว ชางมินเลยไม่ได้ไปด้วย
และตอนนี้ยูชอนกำลังอารมณ์ดีมาก เพราะการ์ตูนที่รออ่านต่อมานาน ออกวันนี้
จะรีบกลับไปนอนอ่านให้หนำใจเล้ยยยยยย
*เสียงโทรศัทพ์*
“ว่าไงชางมิน??” ถามคนปลายสายเสียงใส ยิ้มๆ คิดว่าถ้าชางมินมาเห็นตอนนี้ได้จับฟัดแน่ๆ
“ยูชอนน~~ ผมหิววว~~~”
“แล้วมาบอกฉันทำไมละ??” สาบานว่าไม่ได้ตั้งใจกวนนะ
“ซื้ออะไรให้ผมกินหน่อยยยยย”
“ฉันอยู่หน้ามอพอดี จะเอาอะไรมั้ย??”
“ผมอยากกินจาจังมยอนร้านxxx ที่เราเคยไปกินกันอะ”
“ไกลไปมั้ย? โทรสั่งเอาสิ”
“เอ่อ...ร้านนั้น ไม่มีบริการส่งน่ะ
“หมายความว่า ฉันต้องไปงั้นสิ”
“ก็รู้นี่นา”
ไอ้บ้า!!!
อยากกินทำไมไม่ไปเองฟร่ะ!!!
“แล้วทำไมไม่ไปเอง??”
“ก็ผมเพิ่งตื่น แล้วก็หิวมากด้วย ไม่มีแรงจะไปไหนแล้วอ๊ะ~”
ยูชอนนึกหน้าเวลาชางมินพูดได้ดี หน้าแบบลูกหมานั่นแหละ
“น๊า~ ยูชอนนะ ผมหิวมากๆเลย อยากกินจาจังมยอนร้านนั้นมากๆเลยน้า~”
แล้วยูชอนก็แพ้ลูกอ้อนแบบนี้ของชางมินอีกแล้ว
สรุปเย็นนั้นชางมินกับยูชอนซัดจาจังมยอนไป 2 ห่อรวด แต่ของชางมินน่ะ 3 นะจ๊ะ
...................................................................................................................................................................................
“ตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะลดน้ำหนัก!!!”
“ลดทำไมอะ? ผมว่าแบบนี้ก็น่ารักอยู่แล้วนะ ผมชอบ โมจิโกะของผมน่ารักที่สุด”
“มีนายคนเดียวน่ะสิ ที่ว่าฉันน่ารัก”
ยูชอนหารู้ไม่ว่าตัวเองน่ะ มีคนแอบปลื้มหลายคนอยู่เหมือนกัน แต่ก็เพราะมีไม้กันหมาอย่างมาเฟียชางมินนี่แหละ เลยไม่มีชายอื่นเข้ามาแจกขนมจีบ
“ตามใจ เดี๋ยวผมมานะ” ชางมินคว้าเสื้อคลุมขึ้นมาใส่ พร้อมกับคว้ากุญแจรถขึ้นมา
“ไปไหนอะ??” คนน่ารักเอียงคอถาม
ฮึ่ยยยยยย!!!!
อยากจะจับปล้ำมันซะตอนนี้!!!!
“ไปแมคน่ะ กินอะไรมั้ย??”
“ก็บอกแล้วไงว่าจะลดน้ำหนัก!”
“อ่า...จ้า”
.
.
.
.
.
“มาแล้วคร้าบ” ชางมินกลับเข้ามาพร้อมกับสินค้าจากแมคโดนัลเพียบ
“ซื้อมาทำไมเยอะแยะ??”
“ก็กินน่ะสิคร้าบ~”
“เบื่อจริงๆพวกกินแล้วไม่อ้วนเนี่ย!!”
รมณ์เสีย!!
อยากกินเหมือนกันนะ รู้นะว่านายซื้อมายั่วแน่ๆ ฮึ่ย!!!
รุ่นพี่ตัวเล็กหันไปทำงานที่คอมต่ออย่างเสียอารมณ์
“ยูชอน อะ” ชางมินจ่อเบอเกอร์อันโปรดที่ปากยูชอน
“กินสิ อ้าม~”
ยูชอนส่งสายตาไม่พอใจชางมินเล็กน้อย อยู่ไกลๆมันก็ไม่เท่าไหรอะนะ
แต่อยู่ใกล้ขนาดนี้!! ใครมันจะทนไหว!!
แล้วก็ทนความอยากของตัวเองไม่ไหว จัดการซะเรียบ
แถมต่อด้วยเฟรนช์ฟราย และเป๊ปซี่แก้วโต อิ่ม!!!
เง้ออออออออ~~~~
.
.
.
.
.
หลังจากอาบน้ำด้วยกัน ยูชอนเดินไปทีตาชั่งทันที
ฮืออออออออออ แม่จ๋า
ไม่ลดไม่ว่านะ ดันเพิ่มมาครึ่งโล โอ๊กกกกกก!!
“นี่ยูชอน ผมบอกวิธีลดน้ำหนักอย่างง่ายๆให้เอาปะ?”
“จริงอะ??”
“อื้อ ตามผมมาสิ”
ยูชอนเดินตามชางมินออกจากห้องน้ำอย่างว่าง่าย
“นั่งลงที่เตียงสิ”
“ไมอะ??” ถามไปงั้นแหละ แต่ก็นั่งตาม
“เขาว่ากันว่าการมีเซ็กส์น่ะ จะช่วยลดน้ำหนักได้แหละ”
“ห๊ะ!!”
“เพราะงั้นก็...” ชางมินถอดเสื้อคลุมอาบน้ำออก
“อ๊าก ไอ้บ้าชางมิน!! หลอกฉันอีกแล้ว!!”
แน่นอนว่า ถ้าเทียบกันจริงๆแล้ว ยูชอนก็สู้แรงชางมินไม่ได้หรอก
สรุปแล้วคืนนั้นยูชอนได้เข้าโปรแกรมลดน้ำหนักกับชางมินไป.....รอบ(กี่ครั้งก็คิดเอาเอง)
*จบ
